Εκκλησιαστής 3: 1-14

 

1 Για όλα πάνω στη γη υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και ο συγκεκριμένος καιρός:
2 Καιρός που γεννιέται κανείς
και καιρός που πεθαίνει·
που φυτεύει και που ξεριζώνει αυτό που φύτεψε.
3 Καιρός που θανατώνει κανείς
και που θεραπεύει·
που γκρεμίζει και που χτίζει.
4 Καιρός που κλαίει κανείς
και που γελάει·
που θρηνεί και που χορεύει.
5 Καιρός που πετάει κανείς λιθάρια
και καιρός που τα μαζεύει·
που αγκαλιάζει και που απομακρύνεται από τ’ αγκάλιασμα.
6 Καιρός που αποκτάει κανείς
και καιρός που χάνει·
που συγκρατεί και που σκορπάει.
7 Καιρός που σκίζει κανείς
και καιρός που ράβει·
που σιωπά και που μιλάει.
8 Καιρός που αγαπάει κανείς
και καιρός που μισεί·
καιρός για πόλεμο και καιρός για ειρήνη.
9 Εκείνος που εργάζεται τι ωφελείται από τον κόπο του; 10 Είδα την απασχόληση που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους για να τους ταλαιπωρεί. 11 Ο Θεός έχει ορίσει τον κατάλληλο καιρό που κάνει το καθετί. Και μέσα στον άνθρωπο έβαλε την αίσθηση της αιωνιότητας. Ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να καταλάβει το έργο που κάνει ο Θεός από το απώτερο παρελθόν ως το απώτερο μέλλον, παρά μόνο αυτά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ζωής του.
12 Έτσι κατάλαβα πως δεν υπάρχει άλλη ευτυχία για τον άνθρωπο, παρά να χαίρεται και να περνάει ευχάριστα τη ζωή του. 13 Όταν μπορεί κανείς να τρώει και να πίνει και ν’ απολαμβάνει τα αγαθά του κόπου του, αυτό είναι δώρο Θεού.
14 Τώρα όμως κατάλαβα πως όλα όσα κάνει ο Θεός, μένουν για πάντα. Τίποτα δεν μπορεί κανείς να τους προσθέσει ούτε ν’ αφαιρέσει τίποτε απ’ αυτά. Ο Θεός ενεργεί έτσι, που να τον σέβονται οι άνθρωποι. 15 Κάνει τα ίδια γεγονότα να επαναλαμβάνονται: Ό,τι γίνεται τώρα, έχει γίνει και στο παρελθόν· κι ό,τι μέλλει να γίνει, ήδη γίνεται.

Εμφανίσεις: 100